week 50 2008

Ik zag een mooie aankondiging voor een leuk Kerstevenement: "Crisis? Nu even niet."

De tijd van Kerst komt er snel aan. Na dit hectische halfjaar dat in het teken van de crisis stond kunnen we wel wat rust gebruiken. De folder suggereert dat we met Kerst graag een tijd willen hebben zonder steeds weer geconfronteerd te worden met de vervelende berichten over de crisis of de onrustige wereld waar we in leven. In de Kerstmusicals, Kerstdiensten en de Kerstliedjes op straat horen we over "Vrede op aarde". De rust die daarvan uitstraalt komt over ons heen als een rustige en kalme bries die ons helpt de wereld om ons heen te vergeten. Het wordt ons voorgedragen alsof rust in onze ziel het allerbelangrijkste is waar we met z'n allen gezamenlijk naar streven.

Want Kerst is toch een tijd voor vrede? Oorlogen komen tot stilstand. Vrede die wordt gesymboliseerd door de wapens voor een of twee dagen te laten rusten. We willen hoe dan ook dat Kerst een tijd van rust is, waarin we niet steeds geconfronteerd worden met de harde werkelijkheid. Niets mag ons van het gewenste 'feel-good'-gevoel van Kerst beroven. Onze reactie op de constante stroom van vervelende berichten is in die zin wel begrijpelijk. Even een tijd voor leuke dingen, aandacht voor wat ons dierbaar is, nadenken over wat ons staande houdt in het leven. Daarom lijkt het buiten sluiten van de negatieve berichtenstroom een verklaarbare en zelfs wel een logische reactie.

Maar, is de vraag die ik toch hardop wil stellen, is die gewenste rust misschien toch niet het negeren of buitensluiten van de werkelijkheid? We kunnen Kerst vieren als tijd van vrede die betekent dat we onze ogen willen sluiten voor de werkelijkheid, maar we kunnen Kerst ook vieren als het begin van de oplossing.

Kerst is niet zozeer het feest van engelen die zingen over vrede, maar van de geboorte van Jezus, die de grootste oorlog op deze wereld zou gaan beslechten en tot een goed einde zal gaan brengen. De strijd tussen goed en kwaad, tussen echt en onecht, tussen Gods liefde en de menselijke opstandigheid, tussen Gods vredelievendheid en de duivelse haat die erop uit is om mensen tegen elkaar en God op te zetten.

Daarom is Kerst juist niet de tijd om de confrontatie uit de weg te gaan en te doen alsof er geen crisis bestaat. Kerst is namelijk de confrontatie met de echte vrede. Het is de confrontatie met de oplossing.

De geboorte van Jezus was de aankondiging van de grootste vredesoperatie ooit in de menselijke geschiedenis: het mogelijk maken dat mensen het weer in orde zouden kunnen maken met God zonder te moeten boeten voor de gevolgen van hun opstandigheid. Maar de ervaring leert dat die boodschap van vrede crisis veroorzaakt in ons hart.

Welke Kerstmusical wil jij horen? Welke Kerstliedje over vrede brengt jou tot rust? Mag de boodschap van Kerst je dit jaar confronteren met een diepe waarheid? Ik wens je een vredige confrontatie met de crisis van Kerst.

David Koerts, Christelijke gemeente Levend Water