week 35 2007

De uitspraken van Geert Wilders over Moslims en Marokkanen zijn op het randje, stond afgelopen weekend in de krant. In de Tweede Kamer ging de aandacht uit naar het wel of niet mogen doen van dergelijke uitspraken. Ik dacht van de week aan de Marrokanen waar het allemaal om is begonnen. Ik ben een keer in Marakko geweest. Sindsdien heb ik heel andere gedachten als iemand over Marokko of Marokkanen spreekt. Ik denk nu in eerste plaats aan de ongelooflijke gastvrijheid en vriendelijkheid. We mochten een paar keer mee-eten bij volslagen onbekende mensen. Dat duurt dan niet een uurtje, maar minstens vier uur. Maar ik denk ook aan een samenleving die op tal van onderdelen tekort schiet. Het zichtbare gebrek aan liefde en hoop. Een cultuur waar recht en recht doen ondergeschikt zijn aan macht. Waar liegen en bedriegen minder erg zijn dan schaamte en onreinheid. Dat is iets waar wij als Westerse samenleving moeilijk een voorstelling van kunnen maken. Maar zoals God antwoorden heeft op het Westerse denken, zo ook op het Arabische, waar schaamte en gezichtsverlies misschien wel de grootste problemen zijn. De oplossing van God is dat Jezus niet alleen zondaar is geworden voor de zondaren, maar ook alle schaamte en onreinheid heeft gedragen. Jezus had niets waar hij zich voor zou moeten schamen, maar voordat hij stierf werd hij bespuugd en beschaamd. Hij droeg het voor ons. Aan het kruis overwon hij de grootste onreinheid, de dood. Op zoek naar een beter leven, is onze Westerse cultuur niet het antwoord op problemen. God daarentegen heeft het antwoord al gegeven. Het antwoord zit niet in onze landsgrenzen, maar in ons hart. Maar ja, misschien zit daar wel het lastigste probleem.

David Koerts, Christelijke gemeente Levend Water